در روياهايم ديدم كه با خدا گفتگو مي كنم .
خدا پرسيد پس تو ميخواهي با من گفتگو كني؟ من در پاسخش گفتم: اگر وقت داريد. خدا خنديد و گفت وقت من بي نهايت است. در ذهنت چيست كه مي خواهي از من بپرسي؟
پرسيدم چه چيز بشر شما را سخت متعجب مي سازد؟ خدا پاسخ داد: كودكي شان. اينكه آنها از كودكي شان خسته مي شوند و عجله دارند زود بزرگ شوند و بعد دوباره پس از مدت ها آرزو مي كنند كه كودك باشند... اينكه آنها سلامتي شان را از دست مي دهند تا پول بدست آورند و بعد پولشان را از دست مي دهند تا سلامتي شان را بدست آورند. اينكه با اضطراب به آينده نگاه مي كنند و حال را فراموش مي كنند و بنابراين نه در حال زندگي مي كنند نه در آينده. اينكه آنها به گونه اي زندگي ميكنند كه گويي هرگز نمي ميرند و به گونه‌اي مي ميرند كه گويي هرگز زندگي نكرده‌اند...

دیه اش نصف دیه توست و مجازات زنایش با تو برابر....

می تواند یک همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسر هستی .....

برای ازدواجش در هر سنی اجازه ولی لازم است و تو هر زمان بخواهی به لطف قانونگذار می توانی ازدواج کنی ........

در محبسی به نام بکارت زندانی است و تو ............

او کتک می خورد و تو محاکمه نمی شوی ..........

او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می کنی .........

او درد می کشد و تو نگرانی که کودک دختر نباشد .........

او بی خوابی می کشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی ........

او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر .........

و هر روز او متولد می شود ، عاشق می شود  ، مادر می شود ، پیر می شود و می میرد.....

و اینها همه کینه است که کاشته می شود در قلب مالامال از درد .......

پریشانم 

چه می خواهی تو از جانم ! 

مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی 

خداوندا ! 

اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی  

لباس فقر پوشی 

غرورت را برای تکه نانی به زیر پای نامردان بیندازی  

و شب ، آهسته و خسته 

تهی دست و زبان بسته 

به سوی خانه باز آیی 

زمین و آسمان را کفر می گویی ! نمی گویی ؟ 

خداوندا ! 

اگر در روز گرما خیز تابستان 

تنت بر سایه دیوار بگشایی 

لبت بر کاسه مسی قیر اندود بگذاری 

و قدری آن طرف تر عمارت های مرمرین بینی 

و اعصابت برای سکه ای این سو و آن سو در روان باشد 

زمین و آسمان را کفر می گویی ! نمی گویی ؟ 

خداوندا ! 

اگر روزی بشر گردی  

زحال بندگانت با خبر گردی  

پشیمان می شوی از قصه خلقت 

از این بودن ، از این بدعت 

خداوندا تو مسئولی  

خداوندا ! 

تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است  

چه رنجی می کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است.  

                                                (دکتر علی شریعتی)

                                               دفترهای سبز

                                            منبع:وبلاگ حرفهای ناتمام

تسلیت می گم.روحش شاد و یادش پر رهرو باد.

بر تل خاکستری از همه آتش ها و امیدها و خواستن هایم ،

تنها مانده ام .

و گرداگرد زمین خلوت را می نگرم.

و اعماق آسمان ساکت را می نگرم.

و خود را می نگرم

و در این نگریستن های همه دردناک و همه تلخ ،

این سوال همواره در پیش نظرم پدیدار است .

و هر لحظه صریح تر و کوبنده تر

که تو این جا چه می کنی ؟

امروز به خودم گفتم :

من احساس می کنم ،

که نشسته ام زمان را می نگرم که می گذرد.

همین و همین .

وقتی کبوتری شروع به معاشرت با کلاغ ها می کند پرهایش سفید می ماند، ولی قلبش سیاه میشود

دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است

دل های بزرگ و احساس های بلند، عشق های زیبا و پرشکوه می آفرینند

به سه چیز تکیه نکن ، غرور، دروغ و عشق.آدم با غرور می تازد،با دروغ می بازد و با عشق می میرد

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزاردهنده ای است تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است

اکنون تو با مرگ رفته ای و من اینجا تنها به این امید دم میزنم که با هر نفس گامی به تو نزدیک تر میشوم . این زندگی من است

وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند.وقتی خواستم ستایش کنم، گفتند خرافات است.وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.وقتی خواستم گریستن، گفتند دروغ است.وقتی خواستم خندیدن، گفتند دیوانه است.دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم

اگر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشه‌ای را بالا ببری

بخشی از نیایش دکتر علی شریعتی
خدایا: عقیده‌ی مرا ازدست " عقده‌ام"مصون بدار.
خدایا: به من قدرت تحمل عقیده‌ی "مخالف" ارزانی کن.
خدایا: رشدعقلی وعلمی مرا از فضیلت "تعصب"، "احساس" و "اشراق" محروم نساز.
خدایا: مرا همواره آگاه وهوشیار دار تا پیش ازشناختن درست وکامل کسی با فکری مثبت یا منفی قضاوت نکنم.
خدایا: جهل آمیخته باخودخواهی و حسد مرا رایگان ابزار قتاله‌ی دشمن برای حمله به دوست نساز.
خدایا: شهرت منی را که:"می‌خواهم باشم" قربانی منی که " می‌خواهند باشم" نکن.
خدایا: خودخواهی را چندان درمن بکش یا درمن برکش تاخودخواهی دیگران را احساس نکنم واز آن در رنج نباشم.
خدایا: مرا در ایمان، اطاعت مطلق بخش تا در جهان عصیان مطلق باشم.
خدایا:به من تقوای ستیز بیاموز تا درانبوه مسئولیت نلغزم و از تقوای پرهیز مصونم‌دار تا در خلوت عزلت نپوسم.
خدایا: مرا به ابتذال آرامش و خوشبختی مکشان. اضطراب‌های بزرگ، غم‌های ارجمند و حیرت‌های عظیم را به روحم عطا کن.

روي عشق و علاقه مي رقصند ولي پدر و مادرم از روي عادت نماز مي خوانند.

«  دکتر علي شريعتي  »

------------ --------- --------- --------- --------- ----

به سه چيز تکيه نکن   ،   غرور، دروغ و عشق.   آدم با غرور مي تازد،با

دروغ مي بازد و با عشق مي ميرد .

«  دکتر علي شريعتي »

------------ --------- --------- --------- --------- ----

و هر روز او متولد ميشود؛

عاشق مي شود؛ مادر مي شود؛ پير مي شود و ميميرد...

و قرن هاست كه او؛ عشق مي كارد و كينه درو مي كند چرا كه در چين و

شيارهاي صورت مردش به جاي گذشت زمان جواني بر باد رفته اش را مي بيند و

در قدم هاي لرزان مردش؛ گام هاي شتابزده جواني براي رفتن و درد هاي منقطع

قلب مرد؛

سينه اي را به ياد مي اورد كه تهي از دل بوده و پيري مرد رفتن و فقط رفتن

را در دل او زنده مي كند...  و اينها همه كينه است كه كاشته مي شود در

قلب مالامال از درد...! و اين, رنج است,

دکتر علي شريعتي

------------ --------- --------- --------- --------- --------- --

زن عشق مي كارد و كينه درو مي كند... ديه اش نصف ديه توست و مجازات زنايش

با تو برابر...   مي تواند تنها يك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن

چهار همسرهستي....   براي ازدواجش ــ در هر سني ـ اجازه ولي لازم است و

تو هر زماني بخواهي به لطف قانونگذار ميتواني ازدواج كني...  

  او كتك مي خورد و تو محاكمه نمي شوي...

        او مي زايد و تو براي فرزندش نام انتخاب مي كني...او درد مي كشد

و تو نگراني كه كودك دختر نباشد....   او بي خوابي مي كشد و تو خواب

حوريان بهشتي را مي بيني...               او مادر مي شود و همه جا مي

پرسند  نام  پدر .....

------------ --------- --------- --------- --------- --------- --

عاقلانه ازدواج کن تا عاشقانه زندگي کني .

دکتر شريعتي

------------ --------- --------- --------- --------- --------- --

اگر مثل گاو گنده باشي،ميدوشنت، اگر مثل خر قوي باشي،بارت مي كنند، اگر

مثل اسب دونده باشي،سوارت مي شوند.... فقط از فهميدن تو مي ترسند

------------ --------- --------- --------- --------- --------- --

آن روز که همه به دنبال چشم زيبا هستند، تو به دنبال نگاه زيبا باش

------------ --------- --------- --------- --------- --------- --

هر لحظه حرفي در ما زاده مي‏شود

هر لحظه دردي سر بر مي‏دارد

و هر لحظه نيازي از اعماق مجهول روح پنهان و رنجور ما جوش مي‏کند

اين ها بر سينه مي‏ريزند و راه فراري نمي‏يابند

مگر اين قفس کوچک استخواني گنجايش‏اش چه اندازه است؟

------------ --------- --------- --------- --------- --------- --

اونیکه تنهاترینه ٫حتی سایه هم نداره

دکتر شریعتی

دکتر علی شریعتی

شناخت دقیق چیزی است که به آن معتقدیم.

دکتر علی شریعتی

فراموشت نمی کردم چرا کردی فراموشم؟

ز سردی های خاک تیره آغوشت چه می جوید؟

چه بد دیدی چه بد دیدی ز گرمی های آغوشم؟

نه چشم بسته بگشایی نه راه رفته باز آیی

به مرگت بار تنهایی چه سنگین است بر دوشم!

به جز در دیده ام کی می پسندیدی سیاهی را؟

نمی بینی مگر اکنون که سر تا پا سیه پوشم؟

تو آگه کردی از لفظم تو ساغر دادی از شعرم

به دلخواه تو می گویم به فرمان تو می نوشم

نه باهوشم نه بیهوشم نه گریانم نه خاموشم

همین دانم که می سوزم همین دانم که میجوشم

پریشانم پریشانم چه می گویم؟نمی دانم

ز سودای تو حیرانم چرا کردی فراموشم؟

سیمین بهبهانی

داشتم می گفتم آن شب نیزسورت سرمای دی بیدادها می کرد

و چه سرمایی،چه سرمایی!

باد برف و سوز وحشتناک

لیک خوشبختانه آخر سر پناهی یافتم جایی

گرچه بیرون تیره بود و سرد،هم چون ترس

قهوه خانه گرم و روشن بود،هم چون شرم....

همگنان را خونگرمی بود

قهوه خانه گرم و روشن،مرد نقال آتشین پیغام

راستی کانون گرمی بود

مرد نقال آن صدایش گرم،نایش گرم

آن سکوتش ساکت و گیرا

و دمش چونان حدیث آشناییش گرم

راه می رفت و سخن می گفت

چوب دستی منتشا مانند در دستش

مست شور و گرم گفتن بود

صحنه میدانک خود را

تند و گاه آرام می پیمود

همگنان خاموش

گرد بر گردش به کردار صدف بر گرد مروارید

پای تا سر گوش

هفت خوان را زاد سرو مرو

یا به قولی ماخ سالار آن گرامی مرد

آن هریوه ی خوب و پاک آیین روایت کرد:

خوان هشتم را

من روایت می کنم اکنون....

من که نامم ثاث

هم چنان می رفت و می آمد

هم چنان می گفت و می گفت و قدم می زد

قصه است این،قصه،آری قصه در د است

شعر نیست

این عیار مهر کین مرد و نامرد است

بی عیار و شعر محض خوب و خالی نیست

هیچ هم چون پوچ عالی نیست

این گلیم تیره بختی هاست

خیس خون داغ سهراب و سیاوش ها

روکش تابوت تختی هاست....

اندکی استاد و خامش ماند

پس هماوای خروش خشم

با صدایی مرتعش لحنی رجز مانند و درد آلود

خواند:

آه

دیگر اکنون آن عماد تکیه و امید ایرانشهر

شیر مرد عرصه ناوردهای هول

پور زال ،جهان پهلو

آن خداوند و سوار رخش بی مانند

آن که هرگز چون کلید گنج مروارید

گم نمی شد از لبش لبخند...............

هبوط در کویر

آن که زیباتر سخن می گوید کسی است که زیباتر هم می اندیشد.

دکتر علی شریعتی

در قلمم ریختم و ذوب کردم و قطره قطره بر روی کاغذ رسم می کردم و بر

روی کاغذ با آن ها،همه ی آنها حرف می زدم.

دکتر علی شریعتی

معلم شهید دکتر علی شریعتی

 گرفت....دیگر چه می خواهم؟آزادی چهارمین بود که به آن نرسیدم و آن را از من گرفتند.

دکتر علی شریعتی

و ارزش عمیق هر کسی

به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد.

و کتابهایی نیز هست برای ننوشتن

و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی

که باید قلم را بکنم و دفتر را پاره کنم

و جلدش را به صاحبش پس دهم

و خود به کلبه ای بی در و پنجره ای بخزم

و کتابی را آغاز کنم که نباید نوشت.

زنده یاد دکتر علی شریعتی

قربان شما: سحر

يکبار که لکه دار شود ، ديگر قابل جبران نخواهد

بود! ...

افسوس که به جای افکارش زخمهایش

را نشانمان دادند و بزرگتریت دردش را

بی آبی معرفی کردند.

             (دکتر علی شریعتی)